Kanazawandreas

Vrijdag was eindelijk de dag aangebroken dat we Andreas op Japanse bodem zouden ontmoeten. We hadden afgesproken te Kanazawa, een stad met een rijke culturele traditie gelegen langs de Japanse zee, tussen de rivieren: Sai en Asano.

Des ochtends waren we vroeg opgestaan om de trein vanuit Nagoya naar Kanazawa te nemen. Helaas hadden we de verkeerde trein richting Kyoto genomen.  Deze trein kwam 5 minuten eerder aan op het zelfde spoor, maar dankzij het uitstekend Japanese treinnet,  kwamen we uiteindelijk maar met anderhalf uurtje vertraging toe te Kanazawa. 

Andreas zat ons al op te wachten aan het perron. Na een klein herenigings festijn besloten we eerst onze rugzakken af te zetten en dan het 21 museum te bezoeken. Hoewel het huisje waar we sliepen redelijk afgelegen lag, had onze gastheer fietsen voor ons ter beschikking, waardoor we ons wendbaar door Kanazawa konden bewegen. 

Het museum was een klein hoogtepunt van de Japanse moderne architectuur. Het gebruik van simpele geometrische figuren en een permiabiliteit die ongewoon is voor Japan, maken dit een uniek museum.  Dit toppunt van minimalisme wordt ook nog omringd door een klein parkje. 

(voor de kenners; inderdaad dit is de wolken meter van Jan Fabre op het dak,  identiek als op de Singel en het SMAK). 

Na dit uitgebreid bezoek besloten we nog iets te gaan eten en het nachtleven opnieuw leven in te blazen. 

Zaterdag begonnen we de dag bij de Ohmi market,  een gekende vismarkt te Kanazawa, waar we ook een stukje zalm aten.

Onze trip ging verder via de Kenroku tuin, een van de drie mooiste tuinen van Japan. Volgens traditie is er in Japan steeds een top drie. Over vele jaren zijm de Japanners altijd bezig geweest met de drie beste panorama’s, de drie beste bergen, de drie beste onsen,… 

Hierna bezochten we het DT Suzuki museum,  een museum over het leven en filosofie van Daisetz Teitaro Suzuki, een van de belangrijkste boeddhistische filosofen van deze tijd.

Hierna kwamen we op weg naar het strand, een lokaal foodfestivalletje tegen, waar we enkele plaatselijke specialiteiten verorberden. 

Hierna fietsten we verder via de rivierbedding van de Asano rivier richting zee. Tegen zonsondergang kwamen we toe aan het strand. Het strand was verlaten maar prachtig.  Na een kleine duik besloten we via de rivier terug te keren om een laatste glimp van het vuurwerk op te vangen. 


Het Japans vuurwerk was de moeite waard, overal lansg de rivier zaten families in de weerkaatsing van het vuurwerk te genieten van een drankje en een picknick. 

Advertenties

Schrijf hier je reactie, alvast bedankt! Dimi

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s