Kakkerlak paradise

​Zondag was het tijd voor Andreas om weer naar Kyoto te reizen, omdat we toch dieper het eiland wouden inruilen, besloten we mee te gaan.  

In de namiddag kwamen we in het regenachtige Kyoto aan waar we de trein namen richting het huisje van Andreas.

’s Avonds probeerden we de droom van Marius in vervulling te laten gaan: ooit blond haar hebben. Na een klein experiment bleek hij toch meer weg te hebben van Kevin de Bruine in plaats van een blonde God.  

Maandagochtend reden we door naar Fukuoka, de grootste stad van Kyusu, het zuidelijkste eiland van de vier Japanse hoofdeiland.  Na een lange wandeling langs enkele gebouwen van top architecten was het donker geworden waarna we weer huiswaarts keerden voor het volgende Blondie experiment. 

Dinsdagochtend begon onze verkenningstocht in het centrum waarna we de ferry namen naar Nokonoshima, een eiland 10 minuten gelegen van Fukuoke, ook bekend van zijn bloemenvelden.  (die we helaas niet gezien hebben) 

Hier besloten we een kampeerplaats te zoeken om zo ook wat de kosten van onze reis te drukken. Na een wandeling over het onbewoonde deel van het eiland bleek het toch wat moeilijk geschikte bomen te vinden.  Hierop kwam Bram op het o zo geniale idee onze hangmatten op het strand tussen de kakkerlakken en hooispinnen uit te rollen. 


In een laatste poging een geschikte hangplaats te vinden, maakte ik een van de touwen vast aan een boom waarna er een klein slangetje uitviel,  de tweede slang op onze reis. Een beetje gedegouteerd probeerde ik de terugweg aan te vangen maar omdat het water gestegen was, was dit onmogelijk geworden. Na een kampvuur besloten we ons toch maar neer te leggen bij het idee van een strandhangzak.

De volgende ochtend werden we wakker waarna we -na een frisse duik- via Fukuoka naar Hiroshima reisden. Eenmaal aangekomen in Hiroshima namen we eerst een flinke douche waarop we het Hiroshima peace museum bezochten. Dit museum, ontworpen door Kenzo Tage, vertelt het verhaal van de atoom aanslag. Op 6 augustus 1945 ontplofte de little boy,  een uranium bom, op 600 meter boven Hiroshima. In een klap werd de hele stad van de kaart geveegd. 237.062 doden. 

Na dit bezoek deden we nog een kleine wandeling in het nieuwe stadscentrum waarna iedereen moe genoeg was om als een zombie naar ons appartementje te keren en als een bok in slaap te vallen. 

Advertenties

Schrijf hier je reactie, alvast bedankt! Dimi

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s